پژوهشگران Cleveland Clinic و IBM توانسته‌اند با استفاده از یک مدل ترکیبی کوانتومی–کلاسیکی، رفتار «تعاملات فوق‌مولکولی» را با دقتی کم‌سابقه شبیه‌سازی کنند؛ تعاملاتی مثل پیوند هیدروژنی میان دو مولکول آب یا نیروهای هیدروفوبیک بین مولکول‌های متان. در این روش، بخش‌های سنگین و پیچیده محاسبات ابتدا روی رایانه‌های کوانتومی انجام می‌شود و سپس برای تکمیل و بهینه‌سازی، به سیستم‌های کلاسیکی منتقل می‌گردد.

این رویکرد بخشی از ایده «ابررایانش کوانتوم‌محور» است؛ جایی که توان محاسبات کوانتومی و کلاسیکی در کنار هم قرار می‌گیرند تا محدودیت‌های هر کدام را پوشش دهند. نتیجه این همکاری، کاهش زمان و هزینه محاسبات و رسیدن به مدل‌های دقیق‌تر از ساختار و انرژی مولکولی است.

اهمیت این پیشرفت در این است که می‌تواند مسیر تحقیقات آینده در طراحی دارو، زیست‌فناوری و شبیه‌سازی‌های شیمیایی پیچیده را هموار کند، حوزه‌هایی که شبیه‌سازی دقیق تعاملات مولکولی در آن‌ها نقش کلیدی دارد.

​🔗 لینک به منبع